RSS Feeds. Oftewel: Really Simple Syndication. Nou...als het zo simpel is...waarom wist ik dan niet wat een RSS Feed was?!
Tja, ik had er simpelweg nooit eerder op geklikt. De icoontjes zag ik wel eens en de term RSS kende ik ook, maar dat het ook een functie had, wist ik niet. Nu ken ik het wel. En ik ben ook meteen enthousiast. Ik heb me geabonneerd op de Feeds van verschillende kranten en interessante rubrieken (zoals Kunst en Film van het NRC, kunst van de Volkskrant en ART van de NY Times en natuurlijk de Nieuwsfeed van de bibliotheek) en er zullen vast nog tientallen Feeds volgen, als ik eenmaal doorheb welke van mijn favoriete sites hier allemaal gebruik van maken.
Heel handig om in een oogopslag al het nieuws (of het deel van het nieuws dat mij het meest interesseert) te kunnen scannen. Wanneer je iets verder wilt lezen, klik je het gewoon aan. Het scheelt een hoop losse bezoeken aan websites. Is hier een nieuwe internetverslaving geboren...?
Toch vraag ik me af of men in Nederland wel genoeg bekend is met RSSfeeds. Ik heb er in ieder geval nog nooit eerder iemand over gehoord, dus weet niet of veel mensen er gebruik van zullen maken. Maar eens rondvragen in mijn omgeving wie dit kent...
donderdag 2 september 2010
Ding 2: Mijn eigen blog!
Zo. Meteen aan de slag. Nu zal ik er ook aan geloven: web 2.0.
Eigenlijk weet ik nooit zo goed wat die term precies inhoudt. Ik weet wel dat ' 2.0' tegenwoordig altijd als grapje achter uitdrukkingen gezet wordt om aan te geven dat iets op een geheel nieuwe wijze wordt gedaan: 'boodschappen doen 2.0' of 'studeren 2.0'. Of: 'Kim 2.0' (wanneer je je een nieuw kapsel hebt aan laten meten.)
Dus web 2.0 zal te maken hebben met het nieuwe internet: internet zoals het opnieuw gebruikt kan worden.
Ik heb altijd het idee dat ik redelijk op de hoogte ben van nieuwe ontwikkelingen binnen internet en internetcultuur, maar ik ben niet direct iemand die er zelf meteen aan meedoet. Ik ben meer een actieve meekijker. Ik volg enthousiast de blogs van vrienden en kennissen die op wereldreis zijn, ik volg politiek en achterklap via twitter (nou goed, ik heb ooit zelf een account aangemaakt, maar ben na 3 posts mijn wachtwoord alweer vergeten en heb het er toen bij gelaten) ik bekijk allerlei fotoverzamelingen op flickr en ik kom bijna dagelijks op youtube om allerhande onzinfilmpjes te bekijken.
Het enige dat ik eigenlijk echt actief zelf 'beoefen' is het facebooken. Ik lees wat anderen doen, laat me op de hoogte houden door musea, bladen en kunstenaars die ik 'like' en post zelf ook nog wel eens wat.
Goed, ik ben benieuwd of 23 dingen mij meer een actieve 'beoefenaar' gaat maken. Mijn eerste blogpost zit er in ieder geval alweer op. Een kind kan de was doen!
Eigenlijk weet ik nooit zo goed wat die term precies inhoudt. Ik weet wel dat ' 2.0' tegenwoordig altijd als grapje achter uitdrukkingen gezet wordt om aan te geven dat iets op een geheel nieuwe wijze wordt gedaan: 'boodschappen doen 2.0' of 'studeren 2.0'. Of: 'Kim 2.0' (wanneer je je een nieuw kapsel hebt aan laten meten.)
Dus web 2.0 zal te maken hebben met het nieuwe internet: internet zoals het opnieuw gebruikt kan worden.
Ik heb altijd het idee dat ik redelijk op de hoogte ben van nieuwe ontwikkelingen binnen internet en internetcultuur, maar ik ben niet direct iemand die er zelf meteen aan meedoet. Ik ben meer een actieve meekijker. Ik volg enthousiast de blogs van vrienden en kennissen die op wereldreis zijn, ik volg politiek en achterklap via twitter (nou goed, ik heb ooit zelf een account aangemaakt, maar ben na 3 posts mijn wachtwoord alweer vergeten en heb het er toen bij gelaten) ik bekijk allerlei fotoverzamelingen op flickr en ik kom bijna dagelijks op youtube om allerhande onzinfilmpjes te bekijken.
Het enige dat ik eigenlijk echt actief zelf 'beoefen' is het facebooken. Ik lees wat anderen doen, laat me op de hoogte houden door musea, bladen en kunstenaars die ik 'like' en post zelf ook nog wel eens wat.
Goed, ik ben benieuwd of 23 dingen mij meer een actieve 'beoefenaar' gaat maken. Mijn eerste blogpost zit er in ieder geval alweer op. Een kind kan de was doen!
Abonneren op:
Reacties (Atom)